ป. เอก : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 277 / 372

ประโยค-สาระฤๅนี้นาน วินิจฉา สมตบาปากาวา อญดตโต ภาโค - หน้าที่ 496 รฏฐจิตาโย ทส อติจิตา ๆ ธนกิจจาโย ทส ภริตา ๆ ทสญ์ นิฏฐิติ ๆ [๒๕] เอกราทเสถี ๆ วาเทานิฏฐิ ๆ น ปลาสนิฏฐฯ สุขุปานสถลาย กายาติ อิจฉิติจฉถา

เนื้อหานี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับความสำคัญของสุขและทุกข์ในชีวิต โดยเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการปรับมุมมอง และการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสุขและทุกข์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติของมนุษย์. การพิจารณาแบบลึก

ประโยค - สารฤดูนี้นี้ นาม วินิจฤา สมุนไพสำหรับกวา อนุญา (ฤดูโจ ภาโค) - หน้าที่ 499 อดุอาเสปรนวณุเนนา [๒๕๕๐] ปรมปราชิญญในดนยาม วัตตนูติ สิสุขูตาดิยะ อาเทนี้ อดุอาสา แนะรัย วุฑตุ ๆ ทาสกุทุติ โหชนาน ป

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการนำเสนอสมุนไพรและคุณลักษณะต่างๆ ในฤดูโจ ภาโค โดยกล่าวถึงการใช้งานและประโยชน์ทางการแพทย์ที่ได้รับจากสมุนไพร โดยมีการอ้างอิงถึงการศึกษาทางการแพทย์และวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง รวมถึง

ประโคม - สารคดีนี้เป็น นาม วิศาสตร์ยา สมนตปสาทิกา อัญฺญนา (ฐ๙โ ภาค) - หน้าที่ 506 น วิฺฒิตี มาทคฺสมายติ ขนฺจฺุสมายาติ อภิปลาวสมายติ มหาสมายาติ ปริเยน ชนฺนสิส สวนฺนุตสส วุตฺตมฺสวาโต ยสส- กุสสิโ หานนุตส

สารคดีนี้นำเสนอการวิเคราะห์นามวิศาสตร์ยาในเชิงลึก รวมถึงประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับสังคมและศาสตร์ที่มีผลต่อการดำเนินชีวิตของบุคคล มีการอธิบายถึงเบื้องหลังที่สำคัญและข้อมูลที่เกี่ยวข้องซึ่งสะท้อนให้เ

ประโคม - สารคดีปาฐกถานาม วิบูลภิทา สมุนไพรสากกาวุนภูวนา (ถนัด โภ ภาโค) หน้าที่ 508 เสถโมจนคาวุนภูนา [๒๓๓] เสถโมจนคาสุฯ หนิญติ สมสี ปุกุลฯ อุปปิโชสกโณ นาม มุฏุม มญญูมุฑี คณิสฺปทาส ฯ วฑฺฒ ฯ เอสา ปนหา

บทความนี้นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับสมุนไพรจากวิบูลภิทา และการวิเคราะห์การใช้สมุนไพรในทางการแพทย์ โดยเน้นการถ่ายทอดความรู้และข้อมูลที่น่าสนใจเกี่ยวกับสรรพคุณของสมุนไพร ที่สืบทอดมาจากความรู้ดั้งเดิม สารคดีนี

ประโยค - สารคดีว่านี นาม วินิชากา สมุนไพรสกัดกวา อุ่นดน (ฉดด โภ ภาโค) - หน้าที่ 510 อัย ธมมสมุทตา วินิชสมุทตา ๑ ตกฺข ธมโมติ ภูติ วุตฺถ ฯ วินิโต โจทยา เจว สารคา ฯ ฯ สฤตฺถากษาน นาม ถฎติสมุปา เจว อนุสา

ในส่วนนี้ของสารคดีว่าด้วยสมุนไพร วินิชากา เนื้อหาจะสำรวจการใช้พืชสกัดเป็นสมุนไพรในการบำบัดและรักษาโรค รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับความเชื่อและประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการใช้สมุนไพรในชีวิตประจำวัน ผู้อ่าน

ประโักษ์ - สาระฤดูนี้นี้ นาม วิบูลวา สมุทปาสาทิกา อุณาณา (อุดก โต ภาโค ) - หน้าที่ 511 ว ทวินู วา ฉนทปริสุทธิ์ อาหารปี อานาถวา โหติติ อธิปปาโถวๆ กายสมโภคสามคดี สหายปฏิวคหนาๆ โสโรโต ต สุจา โสญ โสโรโต

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงหลักการและแนวทางการใช้ชีวิตที่ถูกต้อง โดยมีการอธิบายถึงความหมายของอาหารและความสำคัญในการดำรงชีวิต มีการพูดถึงการอยู่ร่วมกับผู้อื่นและการพัฒนาแนวทางการดำเนินชีวิตให้มีคุณภาพ รวมถึ

ประโยค- คำอธิบายปสาทิกา อรรถถากพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ หน้า ๕ เป็นต้น ที่ท่านกล่าวโดยนัยเป็นต้นว่า อวิชชาปัจจยา สุขุมรา ดังนี้ เรียกว่า อนุโลม เพราะทำกิจนี้ที่คนพึงทำ ปัจจวยการนั้นเอง ที่ท่านกล่าวโดยน

เอกสารนี้อธิบายบทความในพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ โดยเน้นที่ปรากฏการณ์ของอวิชชาและปัจจัยต่างๆ ในการปฏิบัติคำสอนของพระพุทธเจ้า จากการวิเคราะห์และการทำความเข้าใจในบทธรรม เพื่อเสริมสร้างความรู้เกี่ยวกับวินัย

ประโยค- คตัดสินปกติกา อรรถถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑- หน้าที่ 22 พรหม. ความระพิ้งนี้ เกิดขึ้นเพราะเหตุสองประการนี้ ด้วยประการ ฉะนั้นแล. บรรดาชนเหล่านั้น หลายบทว่า อภิฉโต โว มายัง ตัณฑวา อภิฉโต โว เม อย

เอกสารนี้สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างสัตว์กับอาณุในบริบทของพระวินัย โดยเน้นการพิจารณาถึงบทบาทของธรรมและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อสัตว์ ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความเจริญเติบโตและการเข้าใจในพระธรรมอย่างลึกซึ้ง ข้อความน

ประโยค- ตดสนับสนุดปาส้กาก อรรถถาพระเว็นิ มหาวรร ตอน ๑ - หน้าที่ 32 ขอว่า เตน โธ ปน สมยาน จ โลก อรหนูโต โหนดู มีความว่า ในวันแรม ๕ คำ มนุษย์ ๖ คน เป็นพระอรหันต์ ในโลก [สวัสดี] บทว่า ผุพานผุพูกามีความ

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับพระอรหันต์ จำนวน ๑๖ องค์ ในโลก และการทำบุญที่เกิดขึ้นในอดีต ซึ่งพูดถึงกลุ่มบุคคลที่รวมตัวกันเพื่อทำบุญ จนเกิดเหตุการณ์ที่น่าสนใจเกี่ยวกับหญิงมีครรภ์ และการแบ่งกลุ่มในก

ประโยค - คติสมเด็จปาฐกถา อรรถถาคพระวินัย มหาวรร ตอน ๑ - หน้าที่ 33 นั้นความสำคัญในหลวงชาวฟ้องว่า เป็นป่าช้านั่นเอง จึงได้เกิดขึ้นแก่ พระผู้มีอายุ. และด้วยอุปนิสัยสมบัติของนั้น ความบรรลุธรรมพิเศษได้ เก

ในบทนี้กล่าวถึงการบรรลุธรรมพิเศษของพระผู้มีพระภาค และการเข้าใจอารมณ์เชิงลึกที่เกี่ยวกับความโศกและความสุข พระองค์ได้ชี้แนะว่าการฟังและการเข้าถึงความรู้เป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เกิดการพัฒนาในจิตใจและการเข

ประโยค - คติตสนันดาบาสภิกา ถรรถถาคพระวินัยมหาวรรด ตอน ๑ - หน้าที่ 48 พระอเสขบุคคล ๑๐ อย่าง สองมากว่ า สุพุทธิ ทนฺโต ได้แก่ผู้ทรามแล้วในอินทรีย์ ทั้งปวง จริงอยู่ บรรดาอินทรีย์ยังมีกุฏิเป็นต้นของพระผู้ม

เนื้อหาเกี่ยวกับพระอเสขบุคคลและความสำคัญของอินทรีย์ รวมถึงอธิบายเกี่ยวกับคำต่าง ๆ ที่ใช้ในพระวินัยมหาวรรต เช่น อุติกานี, อธิกมิมิ, อุปปกณฺฐ และรายละเอียดอื่น ๆ ในการฟังธรรมและการสัญจรในสังคม. ข้อมูลนี

ประโยค - คติต้นฉบับปสาทิกา อรรถถาพระวินัยมหาวร คอน อ - หน้าที่ 53 เพื่อค้นหาทานอันไม่มีความโศกใด ท่านทั้งหลายนันแล อย่อมครึ่งรู้ ทางอันไม่มีความโศกนัน อธิบายว่า ทางนัน อันท่านทั้งหลาย บรรลุแล้ว กึ่

เนื้อหาอภิปรายเกี่ยวกับการค้นหาทางที่นำไปสู่การบรรลุธรรมที่ไม่มีความโศก โดยเฉพาะการบรรลุพระนิพพาน ซึ่งมีการอธิบายถึงข้อธรรมที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้และปฏิบัติของพระเถระทั้งสองพระองค์อย่าง พระมหาโมคล

ประโยค - คติตามคำสอนท่าอรณะถพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 61 เจือด้วยฝุ่นและกรวด ไม่ได้ปลาด้วยบรรดาเครื่องปลาถมีเสื้ออ่อน และท่อนหนังเป็นต้น ชนิดใดชนิดหนึ่ง แต่ถ้าพื้นเป็นที่น่าชอบรัก หรือโบกุน์ หรื

บทนี้สัมผัสถึงการจัดเตรียมสิ่งต่างๆ ในเขตพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะคำสอนเกี่ยวกับการวางสิ่งของและการรักษาความสะอาด ซ้ำยังกล่าวถึงแนวทางการถือปฏิบัติตามดอกเตอร์ในพระวินัยเพื่อการปฏิบัติอย่างถูกต้อง คำสอนที่

ประโยค - คตยัมป สติกา วัณลยาม วัสธิวิรายาใด ไม่ทำวัตรตามที่พระบัญญัติไว้ให้เต็ม สรรเสริญนั่นต้องทุกกุฏ บทว่า ปลายมตฟูโฟ ได้แน่ พี่กรรณ ข้อว่า นาธิมุตต เปม โทมิ มีความว่า ไม่มีความรักฉัน บุตรกับอิฉายนั

เอกสารนี้กล่าวถึงความสำคัญของการทำวัตรตามที่พระบัญญัติไว้ และการประพฤติชอบในพระพุทธศาสนา ซึ่งหากไม่ทำตามคำสั่งของพระพุทธเจ้าจะนำไปสู่อาบัติ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความรักและไมตรีที่ต้องมีระหว่างผู้ปฏิ

ประโยค - คติสมัยปางกิริกา อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 132 นั่น ภิกขูพึงให้บูชาด้วยลิงคณาสนาที่เดียว. เมื่อหน้ากันนี้ แม้นใน คำที่กล่าวว่า "พึงให้บูชา" มีมินี้เหมือนกัน. [เขย่งสังสกาก] บทว่า ป

เนื้อหาเกี่ยวกับคติสมัยปางกิริกาในบทอรรถภาพพระวินัยมหาวรรคตอน 1 หน้าต่างที่ 132 ซึ่งกล่าวถึงการบูชาภิกขุด้วยลิงค์คณาสนาที่เหมาะสม และบทวิเคราะห์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ในสกุล โดยเฉพาะอย่างยิ่งความคิดเห็น

ประโยค - คติสมันป่าศักดิ์ภา อรรถาธิษฐานพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า ๑๓๓ ใน ๑ ชนิดนั้น ผู้ใดบวชเองแล้วไปวัดที่อยู่ ไม่บ่นพรรณาแห่งภิษุ, ไม่ยินดีการไหว้ตามลำดับผู้แก่, ไม่ห้ามด้วยอาสนะ. ไม่เข้าไปสังกรรมศู

เอกสารนี้กล่าวถึงระเบียบและคติในการบวชของพระภิกษุและสามเณร โดยเน้นถึงความแตกต่างของการปฏิบัติในสังกรรม การตั้งแต่แบบที่ไม่เหมาะสมไปจนถึงแบบที่เหมาะสม รวมถึงการยอมรับและไม่ยอมรับในสังวาสต่างๆ เพื่อรักษ

ประโยค- คติสมจนปฏิภาณ อรรถาธิษฐานพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 164 ว่า เราอนุญาตให้ อาจารย์ ๒ รูปอย่างนี้ คือ อาจารย์รูปหนึ่งสำหรับอุปสมปทปกคนหนึ่ง อาจารย์อีกรสำหรับอุปสมปทปกอีกคนหนึ่ง หรืออาจารย์เปรียญส

เนื้อหานี้กล่าวถึงการอนุญาตให้มีอาจารย์สองรูปในการประกอบพิธีกรรมและการสวดประกาศในพระวินัยมหาวรรค นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความสำคัญของอาจารย์และการร่วมกันในการสวดที่ควรเป็นไปตามหลักของพระพุทธศาสนา โดยบอ

ประโยค - คติสมันปาสักกิร อรรถาธิบายยัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 170 "เจ้าเข้า พึงระวัง ภูเขานั้น เป็นนิมิต; พึงกำหนดนิมิตให้ได้ กำหนดไว้ที่แรกอย่างนี้แล้ว จึงค่อยหยุด จริงอยู่ ด้วยการกำหนด อย่างนี้ นิมิตกับน

ในตอนนี้เนื้อหาได้กล่าวถึงนิมิตและการกำหนดนิมิตในพุทธศาสนา โดยแสดงว่าภูเขามีทั้ง 3 ชนิดและการใช้ในการกำหนดนิมิต เป็นการชี้แจงทางการปฏิบัติที่ถูกต้องตามการสอนของพระองค์. การกำหนดนิมิตนั้นต้องมีการสมมติ

ประโบค - คติสมฺน์ปลาสักกา อรรถาธิษฐานพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 175 จอมปลวก โดยกำหนดอย่างเลิศที่สุด แม้เกิดวันนั้น สูง ๔ นี้ ขนาดเท่าเข่า ก็ใช้ได้[๒๐] ย่อมกว่านั้น ใช้ไม่ได้ เนื่องจากนั้นขึ้นไป

บทความนี้กล่าวถึงการกำหนดลักษณะของแม่น้ำตามพระวินัยมหาวรรค จากการเปรียบเทียบแม่น้ำในฤดูฝนที่มีลักษณะเฉพาะ อธิบายถึงความสำคัญและลักษณะของแม่น้ำที่ไหลไม่ขาดตลอดช่วงเวลาที่กำหนด โดยมีการตั้งอยู่ของแม่น้ำ

ประโยค - ตอบสนับปาสติกา อรรถกถาวินัยมหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 240 ความทีกกุมนั่งพระวินัยเป็นหลักประพฤติ ชื่อวินายูรงบารคา จริงอยู่ ภูกผู้อ้างอยู่ว่า "ขอท่านผู้มีอุจฉาวาสกล่าวข้าวเจ้า เกิด" ดังนี้ สมเด็จ

เนื้อหาในตอนนี้เสนอเกี่ยวกับการปฏิบัติพระวินัยในสงฆ์ โดยมีการอธิบายถึงความหมายของคำว่า 'อภิวา' และรายละเอียดเกี่ยวกับการปฏิญาณของสงฆ์ในการประกาศในวันอภิวา พร้อมสอนให้เข้าใจถึงการปวรณาของสงฆ์อย่างถูกต้